Πιλότος του στρατού επανεφηύρε την πτητική εκπαίδευση για την ψηφιακή εποχή

Διδάσκοντας στην τεχνητή νοημοσύνη να διαβάζει όργανα με μια κάμερα, παίρνεις το καλύτερο από τον ανθρώπινο και τον μηχανικό κόσμο.

Μια πρωτότυπη ιδέα από έναν πιλότο ελικοπτέρου του Στρατού θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι πιλότοι σε όλη τη στρατιωτική και πολιτική αεροπορία προχωρούν τις πτητικές τους ικανότητες. Θα μπορούσε ακόμη και να βοηθήσει τους διοικητές να επιλέξουν καλύτερα πιλότους για συγκεκριμένες αποστολές ενσωματώνοντας τεχνητή νοημοσύνη στο πιλοτήριο.

Ο Υπολοχαγός του Στρατού των ΗΠΑ Mahdi Al-Husseini, ένας πιλότος ελικοπτέρου με το Σώμα Αερομεταφερόμενων XVIII, λέει ότι ενώ τα σχέδια αεροπλάνων και ελικοπτέρων έχουν προχωρήσει σταθερά τα τελευταία χρόνια, η εκπαίδευση των πιλότων εν πτήσει δεν έχει.

Η εικονική και επαυξημένη πραγματικότητα μπορεί να βοηθήσει τους πιλότους να βλέπουν πόσο καλά τα πάνε στους προσομοιωτές εδάφους, αλλά δεν υπάρχει παρόμοια λύση για την καταγραφή δεδομένων εκπαίδευσης ενώ οι πιλότοι βρίσκονται στον αέρα. Τα πιλοτήρια είναι γεμάτα με όργανα και δείκτες που ενημερώνουν τους πιλότους για το τι συμβαίνει, αλλά είναι πολύ δύσκολο να τα συλλέξουν και μετά να τα χρησιμοποιήσουν αργότερα για να βελτιώσουν την απόδοσή τους.

Επίσης, δεν είναι εύκολη η προσθήκη υλικού για την παρακολούθηση της απόδοσης του πιλότου. Δεν είναι αυτός ο σκοπός για τον οποίο σχεδιάστηκαν τα πιλοτήρια και, όπως είπε ο Al-Husseini, «Είναι τεράστιο ζήτημα στον στρατό το να μπορείς να συνδεθείς με ένα αεροσκάφος, είναι τεράστιο ζήτημα για την ασφάλεια.»

Έτσι ο Αλ-Χουσεΐνι επινόησε μια λύση. Αντί να προσπαθήσει να ενσωματώσει νέο υλικό και λογισμικό στα ηλεκτρονικά συστήματα του αεροσκάφους του, απλώς εγκατέστησε μια φωτογραφική μηχανή και την έδειξε στον πίνακα οργάνων.  Το βίντεό του τροφοδοτεί ένα νευρωνικό δίκτυο που χρησιμοποιεί την αναγνώριση αντικειμένων για να διαβάσει τους δείκτες ακριβώς όπως ένας άνθρωπος. Στη συνέχεια, το δίκτυο αποκρυπτογραφεί την απόδοση του πιλότου. Οι πιλότοι λαμβάνουν ανατροφοδότηση μέσω του υπολογιστή ταμπλέτα, την οποία οι πιλότοι συνήθως δένουν στο δεξί τους πόδι κατά τη διάρκεια της πτήσης για να διαχειρίζονται λίστες ελέγχου, χάρτες, κ.λπ.

«Όλα αυτά συμβαίνουν δυναμικά καθώς ο πιλότος πετάει το αεροσκάφος, έτσι ώστε να μπορεί, μόλις ολοκληρώσει έναν ελιγμό, να καταλάβει αν πληροί ή όχι τα αντικειμενικά πρότυπα», είπε.

Το σύστημα μπορεί να εφαρμοστεί σχεδόν σε κάθε αεροσκάφος με καθαρά όργανα. Επιπλέον, οι διοικητές θα μπορούσαν επίσης να το χρησιμοποιήσουν για να λάβουν γρήγορες αποφάσεις σχετικά με το ποιοι πιλότοι μπορεί να είναι οι καταλληλότεροι για συγκεκριμένες αποστολές.

Από πολλές απόψεις, το σύστημα του Al-Husseini δείχνει πόσο έχει προχωρήσει το πεδίο της αναγνώρισης οπτικών αντικειμένων, το οποίο από καιρό έχει περισσότερες δυνατότητες από την πρακτική αξία, τα τελευταία δύο χρόνια. Οι ερευνητές το 1966 πίστευαν ότι η διδασκαλία ενός υπολογιστικού συστήματος για να βλέπει και να αναγνωρίζει μοτίβα και σχήματα στον πραγματικό κόσμο θα μπορούσε να λυθεί σε ένα καλοκαιρινό έργο.

 Όπως δείχνουν πρόσφατα ατυχήματα με αυτο-οδηγούμενα οχήματα, η μηχανική όραση παραμένει μια πολύ δύσκολη πρόκληση. Δείχνει επίσης ότι οι ανθρώπινοι πιλότοι μάλλον δεν πρόκειται να αποδράσουν σύντομα, παρόλο που ο στρατός έχει βρει κάποιες περιορισμένες χρήσεις για τα αυτο-ιπτάμενα ελικόπτερα. Το έργο του Al-Husseini δείχνει ότι σε ένα περιορισμένο περιβάλλον, η μηχανική όραση μπορεί να τα πάει καλά βοηθώντας αυτούς τους πιλότους να αποδώσουν καλύτερα.